Zamek Cesarski w Poznaniu
Zamek Cesarski w Poznaniu powstał w czasach trzeciego rozbioru Polski dla ostatniego panującego cesarza niemieckiego i króla Prus Wilhelma II. Jego budowa rozpoczęła się w 1905 roku, a budynek został oddany do użytku w 1910 roku. Główną intencją nowej rezydencji było ostateczne podkreślenie przynależności Wielkopolski do Rzeszy. Oprócz okazałego kompleksu zamkowego powstał szereg podobnych budynków w nowo powstałej Dzielnicy Cesarskiej, w której znajdowały się również:
- Gmach Poczty Głównej
- Ziemstwo Kredytowe
- Collegium Maius
- Collegium Iuridicum
- Aula UAM
- Opera
- Budynek Akademii Muzycznej
- Kościół Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu
W czasie Powstania Wielkopolskiego piwnice kompleksu zamkowego stanowiły kuchnie wyposażone w ogromne piece, w których przygotowywane były posiłki dla powstańców.
Po powstaniu budynek przeszedł w ręce Skarbu Państwa. Początkowo znajdowało się w nim Ministerstwo byłej Dzielnicy Pruskiej, które głównie zajmowało się zjednoczeniem Wielkopolski z pozostałymi ziemiami niepodległej Polski.
W 1939 roku, zaraz po wybuchu drugiej wojny światowej, w zamku pod okupacją nazistowskich Niemiec rozpoczęto prace rozbudowy na siedzibę Adolfa Hitlera. W tym czasie powstało obecne główne wejście od ulicy Świętego Marcina.
Przebudowy rozpoczętej w 39 roku nigdy nie ukończono i nie ma żadnych dowodów aby Hitler kiedykolwiek odwiedził zamek. Najprawdopodobniej widział go jedynie na fotografiach.Po wojnie rozważano nad wyburzeniem budowli, gdyż kojarzyła się głównie z czasami zaborów oraz okupacji. Na szczęście do tego nie doszło i do dzisiaj możemy podziwiać jej walory.
Aktualnie gospodarzem i zarządca jest Centrum Kultury „Zamek”, a budynek oprócz charakteru muzealnego jest bardzo ważnym punktem na kulturalnej mapie Poznania.
